Karabin maszynowy MG 34 [7,92mm]

Doktryna Wehrmachtu zakładała - w przeciwieństwie do większości innych ówczesnych armii - że podstawową jednostką nie jest żołnierz z karabinem i ewentualnym wsparciem karabinów maszynowych, ale właśnie sama drużyna z karabinem maszynowym. Niemiecka taktyka nie rozróżniała lekkich i ciężkich karabinów maszynowych. Ten sam karabin mógł pełnić różne role w zależności od tego jakie wyposażenie dodatkowe zostało do niego dołożone (np. trójnóg, umocowanie w jarzmie itp.).

MG34 znalazł zastosowanie we wszystkich typach wojsk hitlerowskich Niemiec. Był montowany na na trójnożnej podstawie i wyposażony w celowniki tangencjalne - kątowe, do strzelań ogniem pośrednim. MG-34 był standartowo używany do wyposażenia czołgów i innych pojazdów, oraz jako lekka broń przeciwlotnicza.
Istniała możliwość zasilania z montowanego siodłowo bębna amunicyjnego Doppeltrommel 15 o pojemności 75 naboi, pobieranych naprzemiennie z obu stron (używany do 1940), oraz z pojedynczego bębna, mieszczącego 50-nabojowy odcinek taśmy, montowany z lewej strony obudowy.

Taśma amunicyjna miała formę 50-nabojowych odcinków, z możliwością ich łączenia. W przypadku używania MG34 w pojazdach kolbę można było odłączyć i umocować osłonę lufy w jarzmie kulistym lub na sworzniu podstawy np. przeciwlotniczej. Dostępne były celowniki optyczne do prowadzenia ognia bezpośredniego i pośredniego, montowane na trójnogu a nie na samym km - pozwalały na prowadzenie ognia bezpośredniego na dystansie do 3000 m i pośredniego (bez widoczności celu) na dystansie do 5000. Stałe przyrządy celownicze składały się z muszki i celownika skokowego ustawianego do zasięgu 2000 m. Lufa szybkowymienna, każdy MG34 dostarczany był z 2 zapasowymi lufami.

Obsługa MG34 składała się z dowódcy, strzelca oraz pomocnika, który przeważnie nosił trójnóg, amunicję oraz 3 magazynki.

Produkcja MG34 trwała od 1936 roku do 1945. Był to najbardziej popularny karabin maszynowy w ciągu całej II wojny światowej. Proces produkcyjny wymagał wysokiej technologii przez co zapotrzebowanie na karabiny było zawsze większe od mocy produkcyjnych. Jednocześnie broń słabo spisywała się w trudnych warunkach jak pustynia, czy walki w okopach.

Dane techniczne

Galeria